Νεοελληνική ποίηση

Σκόρπια στάχυα

Ο Μωβ Σκίουρος (2020)

Αφήγηση

Κέδρος (2020)

ΧΡΟΝΟΣ ΠΡΩΤΟΣ Αφηγούμαι τον αιώνιο χρόνο τον αιώνιο άνθρωπο και το αιώνιο περβόλι το μεσημέρι πριν το βομβαρδίσουν τα χιλιάδες βλέμματα των λουλουδιών τα δευτερόλεπτα που αυτοκτονούν πριν της ώρας και τη μητέρα μας που έπνιγε κάθε απόγευμα τον εαυτό της από ευγνωμοσύνη στην αιώνια παρθενία Σας επιδεικνύω τον πολυτάλαντο άνθρωπο του Κρομανιόν τους Καθάρους που αυτομόλησαν μετά την ονειρική τους σφαγή τους μεσαιωνικούς κόμπους στο λαιμό των Αψβούργων [...]

Έρρανων ύδωρ

Άνεμος Εκδοτική (2020)

Το ξεχνάς Πως εδώ στα επίγεια όλα ορίζονται με εμβαδόν Το θρήσκον Το προδοτικόν Και ιδίως η υπομονή που εξάντλησε η απόγνωση Μην χτυπάς με πάταγο την πόρτα Υπάρχει κίνδυνος να ξεκρεμαστεί η ψυχραιμία και να καταδειχθεί η θηριώδης μου καταγωγή

Του νου εφαρμογές

Άνεμος Εκδοτική (2020)

Κάποιες σκέψεις μας γοργόνες ταξιδεύουνε σταγόνες σε μια θάλασσα ζωής· είναι απόρρητες και μόνες δεν "ακούνε" σε κανόνες της κοινής γραμματικής. Κάποιες σκέψεις μας φευγάτες λέξεις γίνονται σταράτες σ' ένα στόμα θαρρετό· είναι το δικό μας στόμα που δεν το 'κλεισε ακόμα της ζωής το σκηνικό... Συνδυασμός εκφράσεων κι οι λέξεις των προτάσεων ρητορικές ασκήσεις· είναι του νου εφαρμογές απόλυτα πιο θετικές χωρίς αμφισβητήσεις.

Κεφάλαιο πρώτο

24 γράμματα (2020)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ο Θάνατος. ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ Από πάνω φτεροκοπώντας, σταθερά το κεφάλι μου ύψωσα. Κοιταχτήκαμε στα μάτια. Κατάλαβε πως ήξερα. ΖΩΗ Αγώνας δρόμου προς τα πίσω.

Βράχος ασμίλευτος

Λεξίτυπον (2020)

ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ "Θέλω να ξέρεις" είπες, με στάση ενοχλημένης έπαρσης, "πώς δεν υπήρχανε ποτέ τα όνειρα", κι έφυγες διασχίζοντας περήφανα τον Ναό, γεμάτο εμπόρους αγαθών, συνδιαλλαζόμενες ψυχές και ιδέες. Πόρνες και πωλητές αξιών, μαστροπούς και διεφθαρμένους ευεργέτες, με απλωμένη πραμάτεια στα πανέρια. Κι εγώ έστρεψα την πλάτη μου στον ήλιο, κοιτώντας σε σ’ απομακρύνεσαι δυνατή και ολομόναχη πληρωμένη και αλώβητη, κρατώντας στα χέρια σου το τρόπαιο, μια σταγόνα δικής μου περηφάνιας. Τότε άνοιξα τη χούφτα μου, με τον κρυμμένο θησ...

Ο κορωνο-ιός

Λεξίτυπον (2020)

Εγώ ΙΟΣ Φύσης-Θεού και πλάσμα με σοφία κατέβηκα κάτω στη γη να γράψω ιστορία να βάλω τάξη σε θεσμούς και να μεταρρυθμίσω αυτά που ανατράπηκαν όρθια να τα κρατήσω γιατί πώς να το κάνουμε σε κίνδυνο μεγάλο βρίσκεται ο πλανήτης γη και δε σηκώνει άλλο ετούτη την κατάσταση που θα τον καταστρέψει και σε πρωτόγονους ρυθμούς πάει να επιστρέψει να του αλλάξει την τροχιά να του αλλάξει ρότα κι ενός πολιτισμού λαμπρού να σβήσουνε τα φώτα γιατί κατά πως φαίνεται καταστροφή πλησιάζει κι αντί ο ήλιος να φανεί το φως του να αδειάζει θ’ ακολουθήσει σκοτε...

Μήνες και μνήμες

Αρμός (2020)

Μην ακολουθείτε απλώς τα βήματα των προγόνων. Αναζητήστε εκείνο που αναζήτησαν. Matsuo Basho (1644-1694) Το σημαντικό είναι να διατηρούμε το μυαλό μας φευγάτο, μες στον κόσμο της πραγματικής αντίληψης κι επιστρέφοντας στον κόσμο της καθημερινής μας εμπειρίας, εκεί μέσα, να αναζητάμε την αλήθεια της ομορφιάς. Άσχετα με το τί μπορεί να κάνουμε κάθε στιγμή, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το κάθε τι έχει άμεση σχέση με τον αιώνιο εαυτό μας, που είναι η ποίηση. Matsuo Basho (1644-1694) Χαϊκού είναι η στιγμή που δεν είναι στιγμή Είναι το λίγο που δεν είναι λίγ...

Ερωτικά ποιήματα

Εκάτη (2020)

ΑΝΑΔΡΟΜΗ Έφυγες αλλά έχεις μείνει σε όλα: στο θόρυβο της πόρτας σαν ανοίγει, στη σιωπή όταν τυλίγει τα δωμάτια, σε κάποια απόηχα από λόγια όταν πέρναες ωχρή και σκεφτική σαν ίσκιος ή ζωηρή και ανήσυχη καθόσουν ίδιο προμήνυμα κακού που ερχόταν. Έφυγες κι έχεις μείνει σε όλα· και όλα σα να ρωτάνε πότε θα γυρίσεις: ανταύγαστρα, καρέκλες, καναπέδες, κάποια ξερά λουλούδια σ' ένα βάζο κι η γάτα όταν με βλέπει και νιαουρίζει μοιάζουν σα να ρωτάνε πότε θα έρθεις. Πώς να τους πω πως πια δεν θα επιστρέψεις;

Μνήμες , του εγώ

Ιδιωτική Έκδοση (2020)

"Η τεράστια αφοσίωση προς την ελληνική γλώσσα, η αγωνιώδης προσπάθεια διατήρησης της μοναδικότητάς της ψυχής, και η αίσθηση ότι η δημοσίευση είναι η φυσιολογική πορεία αυτών των ποιημάτων οδηγούν στη δημιουργία ετούτου του βιβλίου. Είναι ένα πολύ απλό, μερικό και αληθινό ξετύλιγμα ψυχής. Από άτομο που επιβιώνει με διαφορετικούς αλλά και ίδιους τρόπους κάθε φορά ανάμεσα στην ψυχική εξαφάνιση, ομογενοποίηση και διαστρέβλωση (που συντελείται γύρω του και φυσικά μέσα του). Καταστάσεις που αποτελούν μια ατυχή εξέλιξη για την ύπαρξη ενός ανθρώπου. Αλλά και για το σύνολο του κόσμο...

Γιώργος Σαραντάρης

Ζήτρος (2020)

Ημερολόγιο ενός αθέατου εγκλεισμού

Περισπωμένη (2020)

"Ημερολόγιο ενός αθέατου εγκλεισμού -ο Ελύτης θα έλεγε Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου- γιατί όλοι μας, τις σκληρές μέρες του φετινού Απρίλη, σκεφτήκαμε έγκλειστοι τους στίχους του ποιητή από το ομώνυμο έργο του: "Ξημερώθηκα έχοντας διατρέξει την ιστορία του θανάτου της Ιστορίας, ή μάλλον την ιστορία της Ιστορίας του θανάτου (και αυτό δεν είναι λογοπαίγνιο)". Όλοι διατρέξαμε τότε, και την Ιστορία και τον θάνατο σε έναν ημερολογιακά καταγεγραμμένο χρόνο που "έγραψε" τον υψηλό του κίνδυνο στη ζωή τού καθενός ξεχωριστά. Κατέθεσα κι εγώ με τον τρόπο μου μια μαρτυρία, γνωρίζοντ...

Ονειροποδηλάτες

Όστρια Βιβλίο (2020)

"...Μα το σπουργίτι επίμονα τιτίβιζε στο ψύχος όχι για ψίχουλα μα για ένα απάγκιο μες στο κρύο και για το ανοιχτό παραθυρόφυλλο που θα έχυνε μες στην καρδιά του τον λαγγεμένο πυρετό της πιο τρανής φωτιάς βασανισμένου σιδερά από οξειδωμένους χρόνους, μ’ ένα ζεστό χαμόγελο στα χείλη μέσα στο στόμα το βουβό στον παγωμένο ύπνο του βασιλιά των ξωτικών που πάνω στ’ άλογό του φέρνει τα παραμύθια του ντυμένα στη φωτιά του μες στην ορφάνια γιατρικό για τα άφτερα πουλιά μια νύχτα πάμφωτη από δαδιά σε πείσμα του θανάτου."

Και βέβαια τους φοβάμαι

Περισπωμένη (2020)

Στο πρώτο της ποιητικό βιβλίο, "Και βέβαια τους φοβάμαι" (Περισπωμένη, 2020), η Κορίνα Καλούδη επιχειρεί να πλάσει ένα τοπίο χωρίς παραδεδεγμένες αλήθειες. Αντίθετα, ψάχνοντας και ανασύροντας κομμάτια της προσωπικής της εμπειρίας, θέλει πολύ να ξεφύγει από αυτές. Ο άνθρωπος που αντιστέκεται στη φθορά ίσως καταφέρει να συμφιλιωθεί με τον εαυτό του και να βρει τη γαλήνη. Η Κορίνα Καλούδη μοιάζει να μην ξέρει άλλον τρόπο να κατανοήσει τη ζωή και να εξηγήσει τον θάνατο, πέρα από αυτή την πεποίθηση, την οποία αρθρώνει με λόγο ευγενικό και ήσυχο.

Το χώμα των λέξεων

Αρμός (2020)

Ο Πούχνερ εμφανίζεται ως σκηνοθέτης των ποιημάτων του, αφού κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης των ποιητικών συλλογών του καλεί τον αναγνώστη να αλλάξει ρόλους. Ο ποιητής-σκηνοθέτης έχει την ικανότητα να δίνει στον αναγνώστη του το ρόλο του περιηγητή, και καθώς περπατάει σε μια θεατρική σκηνή, να ακούει τους τίτλους των ποιημάτων από ομάδες όλων των ηλικιών, εκ των οποίων μια ομάδα ζωγραφίζει τα ποιήματα σε καμβά, άλλη διαβάζει τους στίχους μέσα σε μυθιστόρημα ή θεατρικό έργο, άλλη ομάδα συνθέτει σε μουσικό έργο κάποιο άλλο ποίημα. Και εμείς οι περιηγητές παρασυρόμαστε από την...

Η δόξα της Σύμης

Ελευθερουδάκης (2020)

Το φεγγάρι αντιφεγγίζει πα στα διάφανα νερά, το αγέρι πνέει σα χάδι τρυφερά και οι βράχοι στο βάθος σα φίλοι μου παλιοί στέλνουν το καλωσόρισμά τους πρώτοι αυτοί· Το πλοίο προσεγγίζει άλλη μια φορά και μου συμβαίνει πατώντας στη στεριά να θαλασσοπλοώ στου χρόνου τις ρότες του τώρα, του μετά, του τότες... Έμμετρη πατριδογνωσία, προσφέρει στον αναγνώστη απ' το περίσσευμα της αγάπης του περιπαθούς Συμιακού Δημήτρη Διακίδη, που, όπως όλα τα ξενιτεμένα τέκνα του νησιού μας, ζει με τη νοσταλγία του. Γυρίζει σωματικά κι, όταν δεν το μπορεί αυτό, επιστρέφει νοερά ξ...

Μετρό (ει) αυτή η λύπη

Μελάνι (2020)

Όταν σφυρίζοντας, ανοίξανε οι πόρτες του συρμού Γιγάντια εμφανίστηκε Η γυναίκα με τα αντρικά της χέρια κρατούσε σαν τσάντα Τον ουρανό. Ένα βιβλίο - πρόσκληση σε ταξίδι, στα υπόγεια μονοπάτια της θλίψης. Κείμενα που έχουν γραφτεί σε διαδρομές με το μετρό και τα οποία συνθέτουν μια ποιητική περιπλάνηση αλλά και μια ετερόκλιτη αφήγηση, από τα έγκατα μιας βαριάς πραγματικότητας ως τις κυλιόμενες σκάλες της ενδεχόμενης εξόδου προς το φως.

Βράχια

Ύψιλον (2020)

Στη δέκατη τέταρτη ποιητική συλλογή του Γιώργου Βέη, τα όσα θεματολογικά προηγήθηκαν ανανεώνονται και προεκτείνονται. Η φύση δεν αποτελεί απλώς τον ικανό και αναγκαίο διάκοσμο αλλά εξακολουθεί να συνιστά ένα από τα κύρια ποιητικά όντα. Τα εσωτερικά τοπία και οι πολλαπλές όψεις του κόσμου, κρίσιμες και πολύσημες, προβάλλονται συμμετρικά. Το ατομικό και το συλλογικό υποκείμενο δεν υπονομεύει το ένα το άλλο. Θέλουν να επικοινωνούν με ειλικρίνεια μεταξύ τους, αναδεικνύοντας, μεταξύ άλλων, κρυφές αλήθειες. Η απόλαυση έγκειται κυρίως στη διασταύρωση του στίχου με τις αξίες του αν...

Αιφνίδιων ήχων φως

Εκάτη (2020)

ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Πηχτή σιωπή από άγνωστη πηγή φιμώνει τον ορίζοντα. Δύσκολη η αναπνοή. Ανακλαστικό φυγής. Οι δρόμοι κουβάρι. Ό,τι υπήρξε... πουθενά. Στέπες απουσίας απέραντες γκρίζου χιονιού χαλί. Βήματα χωρίς ίχνη. Φωνάζεις και... νέφος φτερωτό από το στόμα. Ηθμός νοσταλγίας μήπως το οικείο επιστρέψει...! Καλείς το χτες... πουθενά! Τρόμος τα βήματα ξεκουρδίζει. Καθρέφτης... να κοιταχτείς...! Μια κραυγή να πλήξει τ' αφτιά! Μια οσμή να δώσει ρυθμό! Σε μακρινό ορίζοντα αποτεφρώνεται ο χρόνος. Κυνηγημένη η πραγματικότητα αναζητά καταφύγιο σε νόες βαθε...

Είκοσι λεκτικά σχέδια πάνω σε πίνακες του Μπρέγκελ

Εκάτη (2020)

13. Ένα χλομό πανί άσπρο της νύχτας πιόνι σε θέση αναμονής παράξενα που λιώνει! αθόρυβα που στάζει! σαν το σφιχτό σχοινί μοιραία ταπεινώνει το σώμα της φωνής παιδί και με κοιτάζει του πόνου η απειλή τα κύτταρα ματώνει μιας στείρας προσμονής θλιμμένα με σκεπάζει ένα χλομό πανί. ("Ο θάνατος της Παρθένου" / "The Death of the Virgin", 1564)

Συνολικά Βιβλία 13328
242.146 Βιβλία
119.411 Συντελεστές
4.503 Εκδότες
Με την υποστήριξη του ΒιβλιοNet και του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου